گفتگو با ناصر فکوهی: ضرورت مطالعات قوم شناسی در ایران

در آن زمان ، پروژه های آسفالت کردن خیابان ها هم شدت بیشتری داشت و پیشرفت طرح ها بالا بود.

این طور شد که پیمانکاران طرح های گاز رسانی به روستاها و شهرهای پایتخت گاز ایران ، به آسفالت های خیابان های این منطقه ، بدون توجه به هیچ معیار و قانونی تعدی کرده و صحنه ی وحشتناکی برای خیابان به جا گذاشتند.

ناهماهنگی های تام بنیاد مسکن و منطقه ویژه (مسئولین طرح آسفالت در این منطقه ) با پیمانکاران طرح گاز رسانی به شهرها و روستاها موجب هدر رفتن صدها میلیون هزینه از بیت المال شده و باعث زشت کردن خیابان ها شدند.

سوال مهم اینجاست که چرا کسی به محاسبه ی این افراد بی مسئولیت و بدون تخصص که فقط بلدند از زیر کار ناتمام خود بروند اقدام نمی کند؟ آیا اینان نیستند که قبل از هر پروژه ای زیر دهها برگ و سند امضا می کنند و متعهد انجام کار نمیشوند؟ مگر اینان نیستند که صدها میلون بلکه میلیاردها تومان برای طرح ها طلب می کنند؟! آنها تعهدی به کار خود ندارند؟ آیا این عدم محاسبه ی باعث همه گیر شدن این اتفاقات نمی شود؟

چرا مسئولین بخش و شهرستان چاره ای برای این اتفاقات نمی اندیشند؟ آیا توانایی این کار را ندارند که مقصرین اینگونه پروژه ها را پیدا و محاسبه کنند؟