عرب ایران

اسطوره «دولت ملی»، «ما» و «اعراب» مان

ادامه نوشته

ادامه نوشته

پان‌ایرانیسم یا مکتب ایرانی، جلوه‌ای از جاهلیت مدرن

ادامه نوشته

فوز الشاعرة الأمريكية مارلين هاكر بجائزة الأركانة العالمية

ادامه نوشته

الأهوار العراقية .. هل ستضم للائحة التراث العالمي؟

ادامه نوشته

مرت علينا الذكرى التاسعة والعشرون بعد المائة لوفاة عبقري الأدب المهجري

" جبران خليل جبران " بصمت كما كان رحيله

ادامه نوشته

اكتشاف مدفن أثري منحوت بالصخر في حلب

نخل تقي

ادامه نوشته

این وبلاگ رتبه اول درشته وبلاگ نویسی منطقه عسلویه را کسب کرد

http://www.mohammadrasoolallah.blogfa.com

آسمان را آسمان ميخواهيم

ادامه نوشته

گونه شناسی زبان تعارف در میان عرب زبانان مقیم در تهران

کارمندان عرب زبان یکی از شبکه های برون مرزی ایران و خانواده های آنان

هدی بصیری

ادامه نوشته

دعوة لترشیح الشخص المفضل لدیکم للفوز

بجائزة عیلام الثالثة

ادامه نوشته

حلیم برکات ترجمه هدی بصیری

أبو هلال العسكري الأهوازي

ادامه نوشته

جستاری پیرامون صابئین مندائی

ادامه نوشته

گفتگو با ناصر فکوهی: ضرورت مطالعات قوم شناسی در ایران

ادامه نوشته

عرب خراسان

ادامه نوشته

اصالت باشت باوي

عرب كهگیلویة وبویر احمد

ادامه نوشته

ادامه نوشته

نگاهي گذرا بر ايلات خمسه

ادامه نوشته

عسلویه هنوز آب ندارد !

ادامه نوشته

چه کسی هشتاد میلیون ما را شخم زد؟!

حدود دوسال پیش قرار بود پروژه ی گاز رسانی به شهرها و روستاهای منطقه ی عسلویه اجرا شود. به میمنت! قولهای مسئولین ، این پروژه خیلی سریع اجرایی و عملیات حفر کانال برای لوله ها از سر گرفته شد.

در آن زمان ، پروژه های آسفالت کردن خیابان ها هم شدت بیشتری داشت و پیشرفت طرح ها بالا بود.

این طور شد که پیمانکاران طرح های گاز رسانی به روستاها و شهرهای پایتخت گاز ایران ، به آسفالت های خیابان های این منطقه ، بدون توجه به هیچ معیار و قانونی تعدی کرده و صحنه ی وحشتناکی برای خیابان به جا گذاشتند.

ناهماهنگی های تام بنیاد مسکن و منطقه ویژه (مسئولین طرح آسفالت در این منطقه ) با پیمانکاران طرح گاز رسانی به شهرها و روستاها موجب هدر رفتن صدها میلیون هزینه از بیت المال شده و باعث زشت کردن خیابان ها شدند.

سوال مهم اینجاست که چرا کسی به محاسبه ی این افراد بی مسئولیت و بدون تخصص که فقط بلدند از زیر کار ناتمام خود بروند اقدام نمی کند؟ آیا اینان نیستند که قبل از هر پروژه ای زیر دهها برگ و سند امضا می کنند و متعهد انجام کار نمیشوند؟ مگر اینان نیستند که صدها میلون بلکه میلیاردها تومان برای طرح ها طلب می کنند؟! آنها تعهدی به کار خود ندارند؟ آیا این عدم محاسبه ی باعث همه گیر شدن این اتفاقات نمی شود؟

چرا مسئولین بخش و شهرستان چاره ای برای این اتفاقات نمی اندیشند؟ آیا توانایی این کار را ندارند که مقصرین اینگونه پروژه ها را پیدا و محاسبه کنند؟